As Kalifornië en die Weste val dieper in droogte en met die aanbreek van die somer is daar 'n groot potensiaal vir nog 'n ernstige brandseisoen in 2021.
Terwyl 'n teleurstellende nat seisoen tot 'n einde kom en die hoop op lentereën vervaag, is toestande nou erger as wat dit verlede jaar in 2020 destyds was, met uitsonderlike en uiterste droogte wat nou regdeur die streek voorkom.
In Kalifornië voorspel dit niks goeds nie, aangesien verlede jaar se meer matige reënvaltekorte, gekombineer met uiterste hittegolwe, 'n rekordbrekende brandjaar ingelui het. Dit het 5 van die 6 grootste brande in die moderne staatsgeskiedenis, 10 488 vernietigde strukture en 33 sterftes meegebring. Sowat 4.2 miljoen hektaar is afgebrand.
Meer gereelde droogtes, warmer somers en warmer en droër herfse, gekoppel aan klimaatsverandering, lei tot groot en vernietigende brande gedurende die hart van die brandseisoen. En vanjaar kan 'n gebrek aan reën in die lente beteken dat brande vroeg in sommige gebiede opdaag.
In Kalifornië, onheilspellende tekens van die seisoen wat voorlê na 'n verwoestende brandseisoen van 2020 en 'n droë herfs, het hierdie winter 'n kans gebied om die toenemende reënvaltekorte om te keer. Maar ten spyte van 'n beduidende storm laat in Januarie, het die winter- en lentemaande van 2021 nie eens normale neerslag gelewer nie, en 'n groot deel van April word voorspel om baie droog te wees. Trouens, die huidige waterjaar is nou gelykop vir die derde droogste ooit.
“Soos Kalifornië verder in die nat seisoen beland het, het dit duidelik geword dat die aantal groot storms, soos atmosferiese riviere, wat nodig was om die droogte te verlig, nie sou kom nie, en droogtetoestande en -impakte oor sektore het toegeneem en uitgebrei,” het Amanda Sheffield, 'n kenner van die Nasionale Geïntegreerde Droogte-inligtingstelsel, in 'n e-pos gesê.
Vir die afgelope twee nat seisoene het 'n aanhoudende hoëdrukrif in die sentrale en oostelike Stille Oseaan die meeste storms uit die staat afgelei. In Noord-Kalifornië het baie van die natste, beboste streke meer as 20 duim neerslag in daardie tydperk gemis.
Droogte verdiep oor die Weste, en brandrisiko volg. Groot veldbrande in die Weste word gedryf deur 'n komplekse verhouding tussen kortertermynweer en langertermynklimaatsveranderlikheid. Die Weste se afdaling in die huidige ernstige en wydverspreide droogte het in die herfs van 2019 begin, toe 'n droë patroon oor Oregon, Noord-Kalifornië, sentraal-Nevada en in dele van Idaho, Utah en Colorado ontstaan het. Die warm en droë somer van 2020 het vinnig gevolg, wat verwoestende brande na Kalifornië en die Stille Oseaan Noordwes gebring het, en die weg gebaan het vir Colorado se grootste veldbrandseisoen ooit wat in Augustus begin en tot Oktober voortduur.
Deur hierdie langertermyn-klimaatsein te kombineer met verwagte weer soos ons die somer ingaan, bepaal die ligging van die grootste brandrisiko. Gebaseer op lae sneeubedekking en vroeë sneeusmelt wat reeds in Arizona en Nieu-Mexiko voorkom, en verwagte vroeë sneeusmelt rondom die Four Corners, is die risiko vir beduidende veldbrande hoog in Arizona en Nieu-Mexiko, en strek dit tot in die suide van Utah en die suide van Colorado. Daardie risiko beweeg noordwaarts soos die somer voortduur in sentraal Nevada, Utah en westelike Colorado, maar behoort na die suide verminder te word as moesonreën soos verwag aanbreek.
Soos die Weskus die somerdroë seisoen betree, is die kans op beduidende brande hoog. Die waarskynlikheid om genoeg neerslag te kry om die risiko van veldbrande te verminder, het tot byna nul gedaal, aangesien ons die nat seisoen agterlaat met beduidende droë afwykings en lae sneeubedekking.
Vroeë sneeusmelting lei tot 'n langer droë seisoen en verhoogde risiko vir groot veldbrande in hoë bosse; verskuiwings in die sneeusmelt-tydsberekening as gevolg van klimaatsverandering is gekoppel aan 'n merkbare toename in die verbrande gebied in westelike woude sedert die middel van die 1980's.
“Wanneer ons ’n droë winter en ’n redelik droë lente het, word alle hoogtes baie gouer oop vir besigheid,” het Brent Wachter, ’n brandweerkundige van die Amerikaanse Bosdiens in Redding, Kalifornië, in ’n e-pos gesê. En toenemende droogte en lae grondvog beteken dat vlambare elemente – van grondbedekking tot die boomtoppe – terselfdertyd beskikbaar kan wees om te brand. “Dus, meer potensiaal vir ’n ontsteking in die ‘verkeerde’ gebied en ‘verkeerde tyd’ wat lei tot vinnige brandverspreiding en verhoogde intensiteit,” het hy geskryf.
Die beduidende potensiële voorspellings vir veldbrande wat in hierdie vooruitsig ingesluit is, verteenwoordig die kumulatiewe voorspellings van die tien Geografiese Gebiedsvoorspellingsdienste-eenhede en die Nasionale Voorspellende Dienste-eenheid. Groot brandaktiwiteit het in Maart oor die Verenigde State (VSA) toegeneem, veral in die Suidelike, Oostelike, Rotsgebergte-, Noordelike Rotsgebergte- en Suidwes-Geografiese Gebiede.
Droë en winderige toestande het periodiek tot kortdurende, windgedrewe groot brande oor hierdie gebiede gelei, insluitend talle groot brande op 29 Maart. 'n Groot deel van die Weste het in Maart ondergemiddelde neerslag en koeler as normale temperature waargeneem. Die Colorado Front Range deur die sentrale vlaktes tot in die Ohio- en Tennessee-valleie het bogemiddelde neerslag waargeneem, maar die noordelike en suidelike vlaktes, Florida en die noordooste was droër as gemiddeld. Soos vorige maande, was die warmste en droogste afwykings teenwoordig oor die noordelike vlaktes. Droogte duur voort oor 'n groot deel van die Weste en tot in die noordelike en suidelike vlaktes, met droër toestande wat in Florida en die Groot Mere ontwikkel.
Klimaatvooruitsigte dui daarop dat warmer en droër as normale toestande waarskynlik is vir 'n groot deel van die Vlaktes en Intermountain West deur die lente tot die vroeë somer, wat die droogte daar sal voortduur en vererger. 'n Brandstof- en Brandgedragsadvies is van krag vir noordwes Minnesota weens die potensiaal van vinnige verspreidingstempo's as gevolg van hoë brandstoflading en vuurdra in alle brandstoftipes, insluitend turf. Aktiewe brandseisoene word verwag vir 'n groot deel van die Vlaktes, veral die noordelike en suidelike Vlaktes, en vir die Suidweste hierdie lente. Bo normale beduidende brandpotensiaal word verwag oor die noordelike Vlaktes tot in Noord-Minnesota van April tot vroeg in Mei.
Afhangende van die weer en lente-reënval, kan dit verder tot in Mei duur voordat dit opgroen word. Daarbenewens word voorspel dat 'n groot deel van die suidelike vlaktes tot Mei 'n bogemiddelde beduidende brandpotensiaal sal hê voordat dit opgroen word. Onlangse en voortgesette droë weer in Florida sal waarskynlik bydra tot 'n bogemiddelde beduidende brandpotensiaal tot Mei, met toestande wat teen laat Junie na normaal terugkeer. Die Suidweste sal na verwagting gedurende die grootste deel van April tot Junie 'n bogemiddelde beduidende brandpotensiaal hê voordat die Suidwestelike Moesson in Julie aankom.
Bo-normale beduidende brandpotensiaal sal noordwaarts uitbrei na die Groot Bekken en Rocky Mountain Geografiese Gebiede van Mei tot Julie. Daarbenewens sal sentraal Oregon en sentraal en suidoos Washington waarskynlik bo-normale beduidende brandpotensiaal hê vanaf Junie, met dele van die Kusreekse, Sierra en Cascades in Kalifornië wat teen Julie tot bo normaal sal styg.
Daar word verwag dat die risiko van beduidende brande in April en Mei baie laag sal wees. In Junie en Julie sal die risiko van beduidende brande bo gemiddeld styg in sentraal Oregon en sentraal en suidoos Washington. Weerstelsels het met gereelde tussenposes vanaf die Stille Oseaan aangekom, wat toestande koeler gehou het as tipies vir byna die hele Oregon en westelike Washington in Maart. Slegs sentraal en oostelike Washington het temperature vir die maand naby of effens bo normale temperature ervaar.
Neerslag was ondergemiddeld vir byna die hele geografiese gebied in Maart, met slegs die suidelike Oregon-kus wat byna normale reënval opgehoop het. Elders was daar 'n tekort aan reënval, veral aan die oostekant van die Cascades, waar baie verslagstasies minder as 'n kwart van die normale maandelikse totaal getabuleer het. Ten spyte van die droë toestande wat by laer hoogte-rapportstasies aangeteken is, het sneeu deur Maart op hoër hoogtes oor die geografiese gebied aangehou ophoop.
Snowpack aan die einde van Maart was ver bo normaal vir byna elke meldbak in Washington, en sommige wasbakke het meer as 150% van die normale. Snowpack in Oregon was ook op of bo die gemiddelde, behalwe vir die wasbakke in die suid-sentrale en suidooste van Oregon. Wildfire-verslae was hoofsaaklik gekonsentreer in die Columbia-kom in Washington en sentraal-Oregon, wat die mees deurlopende droë en winderige gebiede gedurende Maart was.
'n Sterk windstorm einde Maart het gelei tot 'n brand van meer as 200 akker vanaf kragtransmissielyne naby Bend, Oregon, wat ligte brandstowwe en 'n bietjie hout verbruik het. Andersins is minimale akkers verbrand. Die geografiese koördineringsgebied bly op Voorbereidingsvlak 1. Brandgevaar het konsekwent bo gemiddeld gebly in die Columbia-bekken en op laer hoogtes van die Okanagan-vallei en noord-sentrale Oregon, waar toestande dwarsdeur die maand redelik droog was. Droogte-aanwysings duur voort in hierdie gebiede. Daar is bewyse van opgroening-inisiasie op laer hoogtes naby die Columbia-rivier, Snake River, Metolius, Klamath en Deschutes-komme, sowel as dele van die westekant.
Klimaatvooruitsigte van die NOAA Climate Prediction Center en ander bronne dui daarop dat die temperatuur heel waarskynlik onder normaal sal bly vir Washington en westelike Oregon tot April. Vir Mei tot Julie sal die temperatuur waarskynlik bo gemiddeld styg. Die neerslagvooruitsigte vir April dui daarop dat reënval heel waarskynlik bo gemiddeld sal wees in westelike Washington, maar geen aanduidings van enige beduidende anomalie elders nie.
Daarna is die neerslagvooruitsigte droër as tipiese toestande vir beide Oregon en Washington tot Julie. Die noordwestelike geografiese gebied is buite die brandseisoen. Die risiko van beduidende brande word verwag om minimaal te wees met normale (d.w.s. lae) potensiaal vir groot brande wat vir die streek verwag word tot Junie. Gedurende Junie en Julie word verwag dat die potensiaal vir beduidende brande bo gemiddeld sal styg in sentraal Oregon en sentraal en suidoos Washington.
Veldbrand is van nature nie sleg nie. Dit kan regtig goed wees.
Maar die ekstreme manier waarop die Weste van die VSA vandag dikwels brande ervaar – infernos, brande wat meer as 200 000 hektaar in 24 uur kan verbrand, en vlamme wat deur woonbuurte stroom – het herhaaldelik vernietigende of ernstige gevolge. Hierdie moderne Westerse brandregime is nie eenvoudig nie. Dit is 'n ontwikkelende verband van langer brandseisoene, warmer klimate, erg oorbevolkte woude, droogte en 'n verskeidenheid verskillende faktore wat op verskillende plekke ontvou (soos streke met uiters vlambare nie-inheemse grasse).
Nou, na 'n historiese 2020 veldbrandseisoen in die weste van Europa, sou al buitengewone uitgedroogde toestande die toneel vir nog 'n kragtige brandjaar in 2021 getoon het.
So te sê die hele Suidweste is vasgevang in ernstige vlakke van droogte, insluitend groot dele van vuurmoeg Kalifornië in ernstige of uiterste droogte. Die Goue Staat het slegs die helfte van sy gemiddelde neerslag hierdie winter ontvang. Plantegroei is diep droog en brandgevoelig. Klein, hoewel onheilspellende, vroeë lentebrande het onlangs in die gewoonlik nat Santa Cruz-berge begin, en dit is nadat seldsame winterbrande vanjaar in Noord-Kalifornië gebrand het.
’n Kragtige veldbrandseisoen vir 2021 is nie gewaarborg nie. Maar as die verwagtinge van ’n droë, warmer as gemiddelde somer uitwerk, sal die bestanddele vir groot, onbeheerde veldbrande teenwoordig wees. Dan is al wat nodig is, vonke.
"Indien dit realiseer en die gewone mengsel van ontstekings en brandweer insluit, kyk ons na nog 'n aktiewe brandseisoen," het John Abatzoglou, 'n brandwetenskaplike aan die Universiteit van Kalifornië, Merced, gesê.
Teen Julie voorspel die Nasionale Interagentskap Brandsentrum (wat help om federale brandweeragentskappe te koördineer) 'n "bo normale" beduidende veldbrandpotensiaal oor 'n groot deel van Kalifornië en groot streke van die Stille Oseaan Noordwes.
Oorheersende faktore by veldbrande is droë en brandgevoelige bome, struike en grasse, wat gesamentlik 'brandstof' genoem word. Oor die afgelope vier of vyf dekades het Westerse brandstowwe in die somer en herfs dikwels droër geword, want namate die Westerse atmosfeer warm word, verdamp meer vog uit plante en grond. Dit maak die vuur makliker om deur verdorde landskappe aan te steek, te versprei en op te jaag.
In die Weste het brandnavorsers bevind dat mensveroorsaakte klimaatsverandering, wat droër brandstowwe aangedryf het, die hoeveelheid bosbrande tussen 1984 en 2015 byna verdubbel het, in terme van grond wat verbrand is. Afsonderlik het brandwetenskaplikes tot die gevolgtrekking gekom dat veldbrande in Kalifornië sedert die vroeë 1970's vyfvoudig toegeneem het, hoofsaaklik veroorsaak deur droër brandstowwe.
Die temperature in Kalifornië het sedert die laat 1800's toegeneem, in sommige streke met meer as 2 grade Celsius (3.6 grade Fahrenheit). Hierdie opwarming het 'n buitengewone impak op die uitdroging van brandstof.
"Dit verg net 'n bietjie opwarming om tot baie meer verbranding te lei," het Jennifer Balch, 'n medeprofessor in geografie aan die Universiteit van Colorado Boulder wat vuurekologie ondersoek, in 2020 aan Mashable gesê.
Gedurende die brandseisoene van vandag is daar dus 'n verhoogde kans vir onnatuurlike, buitengewone groot veldbrande - veral as dit reeds droog is (soos in 2021).
"Hierdie jaar het die potensiaal vir 'n belangrike kruising tussen droë brandstof en sterk opgehoopte brandstof," het Rod Linn, 'n senior wetenskaplike aan die Los Alamos Nasionale Laboratorium en 'n kundige in veldbrandmodellering, gesê.
In 2021 lyk hierdie potensiaal sterk.
"Ons begin uiters droog en dit gaan van hier af droër word," het Daniel Swain, 'n klimaatwetenskaplike by UCLA en die Nasionale Sentrum vir Atmosferiese Navorsing, gesê. Swain het gewys op die talle onlangse brande in die Santa Cruz-berge. "Dit behoort sopnat te wees," het Swain gesê. "[Die brande] dui daarop dat dit uiters, abnormaal droog is."
"Baie plekke sal droog genoeg wees om groot brande te onderhou," het Swain bygevoeg, maar opgemerk dat daardie gebiede steeds ontstekings en brandweer sal benodig.
Menslike aktiwiteite, gewoonlik onbedoeld, skep die meeste vonke (ongeveer 84 persent) wat hierdie droë plantegroei laat vlamvat. En in baie bevolkte plekke, veral Kalifornië, is vonke onvermydelik. 'As daar 40 miljoen mense aan die gang is, sal daar onvermydelik vonke wees,' het Swain gesê. (Daar is groot pogings om menslike ontstekings te verminder tydens aanvalle van uiterste brandweer, soos kragafsluitings van die openbare veiligheid, wat in wese beoogde onderbrekings is, maar hierdie uiterste maatreëls het beslis ernstige newe-effekte of nadele.)
Verdere verwarrende sake is dat die reënseisoen in die Goue Staat korter word, wat meer geleentheid beteken vir brande om oor die droë land te versprei, veral in die herfs. "Dit is nie net die erns [van brandtoestande] nie, dit is die tydsduur waarin die land brandgevoelig is," het Linn van Los Alamos gesê.
Die 2020-veldbrandseisoen het tot in diep herfs voortgeduur, het UC Merced se Abatzoglou opgemerk. Nou in die vroeë lente van 2021 het klein brande reeds op die uitgedroogde land begin, wat dui op 'n vroeë begin van die werklike veldbrandseisoen, wat gewoonlik in Junie of Julie opvlam. Daar was slegs 'n kort brandverligting.
"Om die kers aan albei kante letterlik te verbrand, lyk in hierdie konteks na 'n gepaste idioom," het Abatzoglou gesê.
